Todomusica.es

Entradas populares

Mostrando entradas con la etiqueta Neruda en los compositores griegos. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Neruda en los compositores griegos. Mostrar todas las entradas

lunes, 9 de septiembre de 2013

Ξυλούρης Νίκος. Οι Νεκροί της πλατείας.Παραστάσεις

Ξυλούρης Νίκος. Οι Νεκροί της πλατείας.Παραστάσεις ( δίσκος @ 1976 )Los muertos de la plaza Στίχοι(Versos): Pablo Neruda & Δανάη Στρατηγοπούλου Música.Μουσική: Χρήστος Λεοντής Interpretación.Eκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης Letra en griego: Τούτοι δω εφέρανε τουφέκια γεμάτα μπαρούτι τούτοι δω διατάξανε τη στυγερή εξόντωση τούτοι δω συναντήσανε το λαό να τραγουδάει ενωμένος Και το λιγνό κορίτσι έπεσε με την σημαία του και το αγόρι κύλησε χαμογελώντας λαβωμένο λαβωμένο στο πλευρό της Του προδότη που προχώρησε ως ετούτο το έγκλημα ζήτω την τιμωρία εκείνου που 'δωκε το σύνθημα του θάνατου ζητώ την τιμωρία εκείνων που προστατέψανε αυτό το έγκλημα ζητώ την τιμωρία δε θέλω να μου δίνουνε το χέρι, το μουλιασμένο από το δικό μας αίμα δεν τους θέλω για πρεσβευτές, ούτε ήσυχους μέσα στα σπίτια τους θέλω να τους δω να δικάζονται, σε τούτο δω το μέρος, σε τούτη την πλατεία. Το τραγούδι είναι "Οι νεκροί της πλατείας" από τις "Παραστάσεις" του Χρήστου Λεοντή (ποίηση Π. Νερούντα - μετ. Δ. Στρατηγοπούλου / "Η Χιλή θα νικήσει" βασισμένο πάνω στο Canto General) Poema de Pablo neruda de canto general. III LOS MUERTOS DE LA PLAZA (28 de enero de 1948. Santiago de Chile) Yo no vengo a llorar aquí donde cayeron: vengo a vosotros, acudo a los que viven. Acudo a ti y a mí y en tu pecho golpeo. Cayeron otros antes. Recuerdas? Sí, recuerdas. Otros que el mismo nombre y apellido tuvieron. En San Gregorio, en Lonquimay lluvioso, en Ranquil, derramados por el viento, en Iquique, enterrados en la arena, a lo largo del mar y del desierto, a lo largo del humo y de la lluvia, desde las pampas a los archipiélagos fueron asesinados otros hombres, otros que como tú se llamaban Antonio y que eran como tú pescadores o herreros: carne de Chile, rostros cicatrizados por el viento, martirizados por la pampa, firmados por el sufrimiento. Yo encontré por los muros de la patria, junto a la nieve y su cristalería, detrás del río de ramaje verde, debajo del nitrato y de la espiga, una gota de sangre de mi pueblo y cada gota, como el fuego, ardía.